Po Octavio Pazie, Arturo Azueli, Rosario Castellanos, Fernando del Paso, Carlosie Fuentesie – Juan Rulfo jest kolejnym pisarzem meksyka\u0144skim, kt\u00f3rego Edward Gramont pokaza\u0142, przedstawi\u0142 na deskach swojego teatru, zamykaj\u0105c magiczne ko\u0142o Pierzastego W\u0119\u017ca Quetzalcoatla. Jak z tego zestawienia wynika pisarze s\u0105 r\u00f3\u017cnej promienencji dlatego ka\u017cdego z nich trzeba traktowa\u0107 osobno. <\/p>\n
\u201eMacario\u201d Juana Rulfo mie\u015bci si\u0119 po drugiej stronie tarczy na kt\u00f3rej czytamy Fuentesa czy Paza. Tre\u015bci\u0105 nowelki jest Meksyk jeszcze przed kataklizmem cywilizacyjnym a wi\u0119c plebejski, prza\u015bny, kompletnie zacofany, niechciany, wstydliwy a jednocze\u015bnie urokliwy poprzez niezwyk\u0142o\u015b\u0107 prawdy i mistyki.<\/p>\n
\u201eMacario\u201d to jest zapis \u015bwiadomo\u015bci upo\u015bledzonego umys\u0142owo ch\u0142opaka, kt\u00f3ry usytuowany na g\u0142\u0119bokiej prowincji wiedzie sw\u00f3j \u017cywot wioskowego g\u0142upka. Jego l\u0119ki, obsesje, pragnienia s\u0105 czytelne, prawdziwe a\u017c do b\u00f3lu, poruszaj\u0105ce. Macario w swym monologu-spowiedzi jest szczery, zupe\u0142nie bezbronny, naturalny, nie sta\u0107 go na \u017cadne intelektualne sztuczki, jego \u015bwiat jest tak prosty i jednoznaczny, \u017ce mo\u017cna tylko wsp\u00f3\u0142czu\u0107 a jednocze\u015bnie cicho pod\u015bmiewywa\u0107 si\u0119
\nz sytuacji, kt\u00f3re stanowi\u0105 dla niego problemy egzystencjalne. <\/p>\n
\u017beby Macario sta\u0142 si\u0119 pe\u0142ny, Edward Gramont wprowadzi\u0142 osob\u0119 koryfeusza, przewodnika, kt\u00f3ry, tworzy posta\u0107 na drugim biegunie – kobiety ni to z opowie\u015bci Juana Rulfo, ni to rzeczywistej, cho\u0107 afirmuj\u0105cej rzeczywisto\u015b\u0107. W ten spos\u00f3b opowie\u015b\u0107 staje si\u0119 pe\u0142na i nabiera cech sztuki teatralnej. <\/p>\n
Wkr\u00f3tce.<\/p>\n
155 premiera Teatru TAQ, mia\u0142a miejsce 14 maja 2005 roku, w sali im. Ryszarda Cie\u015blaka, w Teatrze „TERMINUS A QUO” w Nowej Soli, podczas Majowego Weekendu Teatralnego.<\/p>\n
Scenariusz sztuki Edward Gramont, opar\u0142 w ca\u0142o\u015bci na noweli Juana Rulfo „Macario”, w\u0142\u0105czaj\u0105c akcent poetycki w postaci wiersza Dylana Thomasa „A \u015bmier\u0107 utraci sw\u0105 w\u0142adz\u0119” oraz w\u0142asny tekst \u201eMacario\u201d, na wprowadzenie w prologu.<\/p>\n
Obecny sk\u0142ad zespo\u0142u<\/strong> Pierwszy sk\u0142ad zespo\u0142u<\/strong> Ilo\u015b\u0107 wystawie\u0144 sztuki: 15<\/p>\n Wa\u017cniejsze wystawienia sztuki: <\/strong><\/p>\n O spektaklu Po Octavio Pazie, Arturo Azueli, Rosario Castellanos, Fernando del Paso, Carlosie Fuentesie – Juan Rulfo jest kolejnym pisarzem meksyka\u0144skim, kt\u00f3rego Edward Gramont pokaza\u0142, przedstawi\u0142 na deskach swojego teatru, zamykaj\u0105c magiczne ko\u0142o Pierzastego W\u0119\u017ca Quetzalcoatla. Jak z tego zestawienia wynika pisarze s\u0105 r\u00f3\u017cnej promienencji dlatego ka\u017cdego z nich trzeba traktowa\u0107 osobno. \u201eMacario\u201d Juana Rulfo […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":227,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[8,4],"tags":[],"class_list":["post-34","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sceniczne","category-spektakle"],"blocksy_meta":[],"yoast_head":"\n
\nKonrad Gramont – Macario
\nMagdalena Budzyniak \u2013 Felipa<\/p>\n
\nMarek Pisarczyk – Macario
\nJustyna Stasik \u2013 Felipa<\/p>\nKronika<\/h4>\n