Independent theatre from Poland, since 1976
Independent theatre from Poland, since 1976
O spektaklu „Do końca” to spektakl plastyczny, w którym dopatrzeć się można elementów tańca butoh, ale także obrazów plastycznych, a przede wszystkim poetyki teatralnej charakterystycznej dla TERMINUS A QUO. Nie ma tu ani momentów zwrotnych ani zaskakujących scen. Tonacja spektaklu…
O spektaklu „Same” to spektakl wyrosły jak najbardziej z tradycji twórczej TAQ, w którym równolegle do siebie realizowanych jest kilka wątków fabularnych, które nie maja finału, są jedynie szkicem do rozważań na temat kondycji moralnej i psychicznej współczesnego człowieka –…
O spektaklu „Historia niesfornej dziewczynki” to spektakl dwuwarstwowy z jednej strony mocno wyeksponowana jest warstwa choreograficzna, z drugiej warstwa werbalna. W jednym i w drugim przypadku te warstwy istnieją autonomicznie, choć są momenty, że te warstwy zachodzą na siebie i…
O spektaklu „Sześcionóg” to spektakl obyczajowy z życia nastolatek, młodych ambitnych dziewczyn, które mają jasno określony cel w życiu jeżeli chodzi i uzyskanie wysokiej pozycji społecznej i zawodowej. Niemniej widoczny, nonszalancki stosunek do rzeczywistości podyktowany jest buntem wynikłym z adolescencji.…
O spektaklu „Tangali” to wierne przeniesienie na scenę, baśni brazylijskiej „Tangali i córka księżyca” ze scenografią Cezarego Molendy, Edwarda Gramonta, Konrada Gramonta i Adriany Boś, z oprawą muzyczną muzyków brazylijskich Nany Vasconcelosa i Hermeto Pascuala. Treścią baśni jest przygoda, jaką…
O spektaklu „Ruchawy zapalec” to spektakl oparty na ruchu wyniesionego z etiud realizowanych przez trójkę aktorów Teatru TAQ: Cezarego Molendy, Adriany Boś i Magdaleny Budzyniak. Nad konstrukcją scenariusza i ostatecznym kształtem sztuki pracowali Cezary Molenda i Edward Gramont posiłkując się…
O spektaklu „O ruchu i nieporuszeniu Douvẻ” to sztuka poetycka z wizjami Edwarda Gramonta teatralnej interpretacji poezji Yves Bonnefoya. Już w młodości, zanim jeszcze Edward Gramont założył swój teatr miał w głowie jakiś bliżej niesprecyzowany zamysł taneczny o życiu i…
O spektaklu „Trzciny” to autorska wizja Edwarda Gramonta, który akcję spektaklu umieścił w klimacie orientalnym a ściślej mówiąc w klimacie kultury japońskiej gdyż w spektaklu wykorzystana jest poezja haiku, także scenografia kojarzy się z klimatami filmów Kurosawy czy Kobayashiego. Fabuła…
O spektaklu „Spokojnie” to spektakl prowokujący do zadania sobie pytania o miejsce sztuki we współczesnym świecie. Treść sztuki nie jest jednoznaczna z jednej strony aktorzy eksponują prymitywny sylaboton dźwięków charakterystycznych dla simopatów z drugiej zaś opowiadają o państwie totalitarnym –…
O spektaklu „Usuwanie Alejandry” to druga praca Edwarda Gramonta na utworach argentyńskiej poetki Alejandry Pizarnik. Jest coś szczególnego w słowach, które twórczo wypełniły się jako poezja i proza tej niezwykłej i tragicznej poetki. W jej życiu była pustka i wyobcowanie…
O spektaklu „Nie do mówienia” to kolejna udana odsłona, w której współistnieją jednocześnie mistyczny obraz plastyczny i beznamiętny wątek publicystyczny zahaczający jakby od niechcenia o aktualne jątrzące sprawy (ACTA). Twórczy tandem: Edward Gramont i Cezary Molenda są przekonani i trafności…
O spektaklu „Ukrzyżowanie manekina”, to bajka z objechanym morałem albo i bez morału czyli po prostu taka bajka niemoralna, no bo przecież są tu przecież takie wyrażenia jak wyśpiewane „całowanie w dupę…” albo „odpierdolcie się skurwysyny…”No cóż bajka, a może…
O spektaklu „Wygnańcy” to spektakl demaskujący postawy islamskich terrorystów w znienawidzonej stolicy WSZELKIEGO ZŁA – ELOEN DEIGREKEN czyli stolicy Wielkiej Brytanii, Londynu. Spektakl osadzony jest w wymownej scenografii, w której dominuje odgłos spadających kropelek wody. Woda jest symbolem, czystości, która…
O spektaklu Trzech ludzi o szemranym charakterze spotyka się przy stoliku w knajpce. Dyskutują o swoich nałogach: alkoholizmie, hazardzie i ciułaniu mamony. Gdy sytuacja się podgrzewa ich spotkanie przeradza się w kłótnię. Atmosfera przybiera nieco grobową atmosferę. Galeria Geneza Aktorzy…
O spektaklu „Pieśń Awrejmełe” to jedyny w swoim rodzaju hołd złożony narodowi żydowskiemu, który przez wieki współtworzył kulturę, życie społeczne i polityczne naszego kraju. Wprawdzie słowa pochodzą od Żyda mieszkającego na Bałkanach (profesora literatury) ale w tym wypadku wydźwięk tego…
O spektaklu „Wniebowzięcie” to spektakl na wskroś poetycki, trochę taki rozjechany i włóczęgowski, nawiązujący swym klimatem do osoby autora tekstów. Motyw drogi, którą się idzie. On idzie tą drogą. On i jego odbicie. Idzie do Gałązki Jabłoni. On jest wiecznym…
O spektaklu „Syndrom ucieczki” to bardzo charakterystyczny dla Teatru TERMINUS A QUO spektakl, gdzie wizje plastyczne przeplatają się z intensywną grą na scenie. Postać główna opowiada siebie, opowiada o swoich emocjach głęboko ukrytych we wnętrzu, które wylewają się niczym katastrofalna…
O spektaklu „832 upadki Lubomira Charliego”, to zabawne perypetie kochasia, który próbuje uwieść jak najwięcej kobietek, lecz te podboje kończą się w każdym przypadku klęską, stąd tak bolesne upadki. Trzeba zaznaczyć, że w każdym przypadku, nowa wybranka posiada inne przymioty…
O spektaklu „Solo głupiego pastucha” to szkic sceniczny, który powstał z pociągnięcia pędzla malarza formisty, demiurga, który nadał mu wewnętrzny ład, tworząc w ten sposób świat realnie odrealniony umiejscowiony gdzieś w sferze psychiki. Nie ma tu konkretnej akcji z frapującą…
O spektaklu „Abraxas” to wstęp do filozofii Wschodu, podobnie jak to było u Carla Gustawa Junga, gdy napisał ten tekst, który zapoczątkował wielką erupcję jego twórczości. Niemniej za życia Junga, ten tekst na życzenie autora, nie był publikowany. W adaptacji…
O spektaklu „Król Lear” Teatru TAQ to realizacja spektaklu bez słów. Edward Gramont, oprócz swojej wizji spektaklu, zaprosił do realizacji cały zespół. Z zespołu wyłoniły się osoby, które miały ostateczny wpływ na realizację przedstawienia: Katarzyna Mikołajczak, Eliasz Gramont, Cezary Molenda,…
O spektaklu „FAZY”, to opowieść o 12 miesiącach nie w jednym roku kalendarzowym lecz na przestrzeni dziejów, świata i ludzkości, zupełnie irracjonalna opowieść o rzeczach, które same z siebie są nieistotne by o nich mówić a jednak te rzeczy i…
O spektaklu „Dziewczynka z żyletkami” to szokujący spektakl o nietolerancji. O odrzuceniu. Spektakl wzorowany na baśni Hansa Christiana Andersena „Brzydkie kaczątko” ale bez happy endu. Aktorka w szczery i przekonywający sposób mówi o swoich poglądach, które delikatnie mówiąc można nazwać…
O spektaklu Antygona – tragedia Sofoklesa nazywana jest tragedią władzy i klasyfikowana jako chronologicznie ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich (Król Edyp, Edyp w Kolonie, Antygona) opartych na mitach o tebańskim rodzie Labdakidów. Po śmierci Edypa Polinik i Eteokles podzielili…
O spektaklu „Prosto w twarz” to spektakl wyjątkowy w dorobku Teatru TAQ. Powstał w czasie stanu wojennego w Polsce, aczkolwiek jakby nie traktuje o realiach polskich z nastawieniem na politykę gdyż opowiada o problemach Ameryki Łacińskiej za sprawą autora tekstów…
O spektaklu „Elektra” Eurypidesa, spod znaku TAQ, to inscenizacja w stylu Teatru ubogiego, gdzie faktycznie elementy scenograficzne sprowadzone są do minimum , po to by wyeksponować dramaturgię chwili poprzez wyrazistą grę aktorską. W spektaklu do rangi symbolu urastają ponadto żywioły:…
O spektaklu „Narzędzia tortur” to spektakl wielowarstwowy, w którym mamy do czynienia ze zjawiskiem „teatr w teatrze”, gdzie autor sztuki ingeruje w pracę reżysera, choć autor i reżyser to ta sama osoba. Niemniej zabieg taki powoduje, że mamy do czynienia…
O spektaklu Pomysł na scenariusz sztuki „Zabawa w czekanie na zabawę”, narodził się ze zderzenia dwóch nurtów myślowych: motywu czekania, zaczerpnięty z „Czekania na Godota” Samuela Becketta i motywu zabawy z „Zabawy” Sławomira Mrożka. Do tych nurtów został efektownie dodany…
O spektaklu Trans-Atlantyk teatru TAQ, to przede wszystkim opowieść o perypetiach Witolda Gombrowicza na obczyźnie. Sarkastyczny ton głównego bohatera od początku do końca przewija się w wypowiedziach głównych bohaterów. Treść ich rozmów dotyczy przede wszystkim środowiska Polaków w Buenos Aires.…
O spektaklu „Modlitwa” to pierwszy w pełni autorski spektakl Edwarda Gramonta. Wprawdzie pojawił się tutaj tekst Walta Whitmana „Kiedy u schyłku dnia dowiedziałem się”, niemniej nie stanowił on o ostrzu tego spektaklu, gdyż ostrze tego spektaklu wymierzone było w przywódcę…
O spektaklu „Sceny symultaniczne” to autorski spektakl wizyjny Edwarda Gramonta, gdzie wyraźnie dominują sceny plastyczne a słowo jest rodzajem komentarza do projekcji poszczególnych etiud. Główny ciężar gry aktorskiej w tym spektaklu spoczywa na głównej bohaterce, która aktywnie uczestniczy w całym…
O spektaklu „Ristić” to kolejny nostalgiczno poetycki obraz utkany wedle wzorca: minimum rekwizytów – wiele treści. Dwoje aktorów uwikłanych w ruchu symbolizującym narodziny i śmierć, szukających siebie pomiędzy słowami które wypływają z czeluści Czasu – z chwili, która trwa wiecznie,…
